Untitled Document

RPG: Genel Sohbet Konusu

Durum
Üzgünüz bu konu cevaplar için kapatılmıştır...
20 Eyl 2016
7,874
360
Gainesville, Georgia
AJ Styles
RPG artık tamamen bitmiş gibi görünüyorken artık sorun olmayacağına inanarak kendi maceramı biraz anlatmak istiyorum.

6 yıldır forumdayım fakat çoğunuz beni pek tanımıyorsunuzdur. Zira forumda geçirdiğim zamanın çoğunluğunu RPG'ye ayırdım ve diğer bölümler çok umurumda olmadı. Keza güreş konusunda çoğu görüşümü insanlara ne ki diyerek kendine saklayan biriyimdir. 2017'den son anına kadar arada aralıklar da olsa RPG'de yazarlık yaptım. Days of Rising zamanlarını hala tatlı bir tebessüm ile hatırlıyorum. 2017-18'de RPG oynayanlar için de umarım durum budur. Çünkü gerçekten RPG yazmayı sevdiğim zamanlardı.

İkinci tam zamanlı geri dönüşüm GTW'nun kapatıalacağı senaryo ile oldu. GWA'yi kapatacağımız RTWM döneminin tamamında yazarlık yaptım. Kimi zamanlar bir şovu tek başıma çıkarttığım dahi oldu. O dönemki CURSE senaryosu, Callihan vs Viktor feud'u benim kalemimden çıkmadır. Dershaneye gitmem gerekiyorken dolmuştan erken inip internet kafede segment yazdığımı bile hatırlıyorum. Yazmaya belki de en hevesli olduğum dönemdi. GTW'ye layık bir son hazırlamak ve bizden sonraki yazarları yetiştirmek için o dönemki ekiple beraber olağanüstü bir çaba gösterdik. Wrestlemania'nın sonunda çıkan işin kalitesi konusunda içim rahattı ve RPG yazarlığını bırakırken gözümün arkada kalmayacağı bir kadro kurmuştuk. O dönemi hatırlayan varsa final yazar kadrosuyla yapılan röportajda "Padomay" takma adını kullanan yazar bendim. GWA'in kuruluşundan pandemiye kadar RPG'yi bırakarak tamamen kendi hayatıma odaklandım. Hayalimdeki okul ve bölüm olan Koç Hukuk Fakültesi'ni kazandım, düzgün ve ciddi bir ilişkiye başladım.

Hayatımdaki her şeyi yoluna koyduğumu düşündüğüm ve pandemide vaktim de olduğu için 2021'in başında RPG ekibine geri dönüşümü gerçekleştirdim. Bu süreç benim için şok ediciydi. Yıllardır gördüğüm en küçük ekipti ama alınan yorum anlamında en çok yorum alan şovları çıkarıyorlardı. Bu dönem neredeyse sadece 2-3 yazarla devam ettirdik. İsmet karakter, Team Kaju, Hall of Pain, Hells Angels'ın geri dönüşü, Jericho'nun Le Champion karakteri, RPG'de gifleri kullanmaya başlamak ve bir daha çok şey o dönem kalemimden çıkan şeylerdi. Benim için gerçekten müthiş keyifli bir dönemdi. Nitekim güreşten de o kadar soğuduğum bir dönemdi. Yazar azlığından dolayı RPG'nin yarısından fazlası benim üstümdeydi. Artık RPG hayatımdaki birçok şeyin önüne geçmişti, öyle ki RPG'ye emek sarfetmekten güreş bile izleyemiyordum. Benim için adeta yorucu ve yıpratıcı bir iş haline gelmişti. Defalarca bırakmayı düşündüm zira bir yandan yürütmem gereken bir okul, ilişki ve birçok başka hayat meşkalesi vardı. Ama 2016'da 16 yaşında bir genç olarak RPG oynamanın bana verdiği zevki biliyordum ve başka insanların bu zevkten mahrum kalmasına gönlüm razı gelmiyordu. Yazar ekibine yeni birkaç yazar buluncaya kadar devam ettim. O yılın yaz mevsimine girerken güreş ve RPG konusunda cidden tükenmiştim. Ne hevesim ne gücüm kalmıştı. O dönem 15 yıldır güreş izleyen biri olarak güreş izlemeye bile mecalim yoktu. Sonuç olarak RPG'den ayrıldım.

2-3 ay hayatım için dönüm noktası niteliğinde zamanlar geçirdim. En sonunda farklı bir şehre taşınmış, hayatıma her anlamda yeni bir yön vermiş ve tekrar RPG'ye emek sarfetmeye hazırdım. Ayrıca hukuk fakültesinin üstümde nasıl bir iş yükü oluşturacağının farkında değildim. Tüm bu koşullar dahilinde Buğra Gür ile konuşarak o dönem sona ermiş olan RPG'yi tekrar devraldım. Yanıma birkaç yazar da bulmuştum ama kısa süre içinde hepsi beni ghostladı ve bir ekip oluşturamadık. 2021 sonbaharındaki RPG'yi her şeyiyle tek başıma çıkardım. Tarihinde ilk kez Patron/Müdüriyet hesabının arkasında bir ekip değil, tek bir kişi vardı. Zamanında tıkır tıkır işleyen sistematik ve disiplinli 10-12 kişilik RPG ekiplerini görmüş biri olarak RPG'nin bu halini görmek beni cidden üzüyordu. Bir yandan da tek başıma yazdığım şovların yorumlarını okumak bambaşka bir zevkti. Yorumlarınızı görmek için çılgınlar gibi sayfayı yeniliyordum. Yine de tek başıma da olsa şovları çıkarıyordum ki bu haftada yaklaşık 20 saatlik bir iş yükü demekti. Vizelerim yaklaşırken yanıma yazar bulmak için yalvardım. Çünkü zaten Sosyoloji ile çift anadal yaptığım için normal bir Koç Hukuk öğrencisinden bile fazla dersim vardı ve sınavlarla RPG'yi aynı anda yürütemezdim. Hayatımdaki diğer her şeyi gözardı etsem bile bu mümkün değildi. Bu nedenle forum hayatımda en utanç duyduğum şeyi yaparak RPG'yi yarım bıraktım. Oyuncuların gözünde RPG'nin bir kez daha bitmesi çok büyük bir hayal kırıklığı olacaktı ama bir insan olarak tek başıma verebileceğimin en fazlasını verdiğime inanıyordum. Hukuk fakültesinde okuyan birinci sınıf bir öğrenci olarak günlerce yurt odasına kapanıp RPG yazmak ve bundan insanların güzel yorumları dışında hiçbir şey elde etmiyor olmak gerçekten zordu.

Velhasılkelam bu bizi 2022 yılına getirdi. Buğra Gür, yeni bir ekip için yazarlar bulduğunu söylüyordu. Benden pek çok kez rica edilmesi üstüne yeni yazarlardan oluşan ekibi yönetmek ve eğitmek için tekrar RPG'nin başına geçtim. Ne var ki tek başıma bir ekip olduğum dönem beni çok yormuştu. Muazzam bir tükenmişlik içindeydim ve cidden bir şey çıkartamıyordum. RPG'nin başına başkasının geçmesi için uzun süre uğraştım ve sonunda RPG'yi devrederek casual bir yazar oldum. RPG ekibinden gelip geçen birçok yazarın maksimum yazdığı budur fakat benim için haftada sadece 2-3 maç/segment yazmak büyük bir tatil gibiydi. Buna rağmen yazarken hiç olmadığı kadar zorlanıyordum. Kendimi tekrar ettiğimi hissediyor, ilerleyen senaryolara karşı bir heyecan besleyemiyordum. Bir yandan üniversitenin ders yükü ve iki yıllık ilişkimin sona ermesi beni mental olarak zorluyordu. Tüm bunların sonucunda bu yılın ilkbaharında elimdeki senaryoları nihayete erdirerek ekipten ayrıldım. Ne üzücü ki kısa süre sonra RPG'nin tekrar kapandığı bilgisini aldım. Anlaşılan RPG benim uzun mesaim ve emeğim olmadan yürüyebilen bir şey değildi. Şu an baktığımda tekrardan RPG'ye karşı büyük bir özlem ve heves besliyorum esasında. Nitekim şu an günlük yaşantımda kendi zevklerime günde 1-2 saat ayırabilsem şükredecek durumdayım ve bir daha RPG yazarlığı yapmam mümkün görünmüyor.

5 yıl boyunca RPG ekibinde olmuş biri olarak deneyimimin tüm o ekip kavgalarından, gruplaşmalardan ve bölünmelerden bağımsız nasıl sürdürüldüğünü sorabilirsiniz. Haklısınız çünkü bunu nasıl başardığımı ben de merak ediyorum. Bu 5 yıllık süreçte periyodik olarak insanların kavga ettiğini, RPG'ye ve foruma küstürüldüğünü gördüm. Tanıdığım en yetenekli yazarlar sudan kavgalarla RPG'yi bıraktılar. Hatta bazıları gidip başka forum açmaya falan kalktılar. Belki bu kavgalar yaşanmasa RPG ve Güreş Türkiye şu an bambaşka bir yerdeydi ama insanın doğası bu işte... Büyük oranda şans ve belki de uzlaşmacı yapım sayesinde bu kavgalardan hep uzak kaldım. Zaten kavgalar, bölünmeler ve dağılmalar şans eseri ya ben ekibe gelmeden hemen önce ya da ayrıldıktan hemen sonra yaşanıyordu. Hatta farklı ekip arkadaşlarım bu şansımla çok kez dalga geçtiler. Kavgaları ıskalamamı sağlayan doğal bir yeteneğim vardı herhalde. Anlayacağınız benim için RPG insanlardan ve günlük kavgalardan bağımsız çok daha önemli bir şeydi. Keşke onu yaşatabilseydik...
O DoR dönemindeki heyecanı, atmosferi, enerjiyi yalnızca yaşayanlar bilir. Kesinlikle en çok eğlendiğim dönemdi. Emeğine sağlık kral. Her şey için teşekkürler.
 

Punk City

Code Blue

Punk City

Code Blue
1 Eyl 2011
25,642
1,506
24
CM Punk
Rene Dupree
RPG artık tamamen bitmiş gibi görünüyorken artık sorun olmayacağına inanarak kendi maceramı biraz anlatmak istiyorum.

6 yıldır forumdayım fakat çoğunuz beni pek tanımıyorsunuzdur. Zira forumda geçirdiğim zamanın çoğunluğunu RPG'ye ayırdım ve diğer bölümler çok umurumda olmadı. Keza güreş konusunda çoğu görüşümü insanlara ne ki diyerek kendine saklayan biriyimdir. 2017'den son anına kadar arada aralıklar da olsa RPG'de yazarlık yaptım. Days of Rising zamanlarını hala tatlı bir tebessüm ile hatırlıyorum. 2017-18'de RPG oynayanlar için de umarım durum budur. Çünkü gerçekten RPG yazmayı sevdiğim zamanlardı.

İkinci tam zamanlı geri dönüşüm GTW'nun kapatıalacağı senaryo ile oldu. GWA'yi kapatacağımız RTWM döneminin tamamında yazarlık yaptım. Kimi zamanlar bir şovu tek başıma çıkarttığım dahi oldu. O dönemki CURSE senaryosu, Callihan vs Viktor feud'u benim kalemimden çıkmadır. Dershaneye gitmem gerekiyorken dolmuştan erken inip internet kafede segment yazdığımı bile hatırlıyorum. Yazmaya belki de en hevesli olduğum dönemdi. GTW'ye layık bir son hazırlamak ve bizden sonraki yazarları yetiştirmek için o dönemki ekiple beraber olağanüstü bir çaba gösterdik. Wrestlemania'nın sonunda çıkan işin kalitesi konusunda içim rahattı ve RPG yazarlığını bırakırken gözümün arkada kalmayacağı bir kadro kurmuştuk. O dönemi hatırlayan varsa final yazar kadrosuyla yapılan röportajda "Padomay" takma adını kullanan yazar bendim. GWA'in kuruluşundan pandemiye kadar RPG'yi bırakarak tamamen kendi hayatıma odaklandım. Hayalimdeki okul ve bölüm olan Koç Hukuk Fakültesi'ni kazandım, düzgün ve ciddi bir ilişkiye başladım.

Hayatımdaki her şeyi yoluna koyduğumu düşündüğüm ve pandemide vaktim de olduğu için 2021'in başında RPG ekibine geri dönüşümü gerçekleştirdim. Bu süreç benim için şok ediciydi. Yıllardır gördüğüm en küçük ekipti ama alınan yorum anlamında en çok yorum alan şovları çıkarıyorlardı. Bu dönem neredeyse sadece 2-3 yazarla devam ettirdik. İsmet karakter, Team Kaju, Hall of Pain, Hells Angels'ın geri dönüşü, Jericho'nun Le Champion karakteri, RPG'de gifleri kullanmaya başlamak ve bir daha çok şey o dönem kalemimden çıkan şeylerdi. Benim için gerçekten müthiş keyifli bir dönemdi. Nitekim güreşten de o kadar soğuduğum bir dönemdi. Yazar azlığından dolayı RPG'nin yarısından fazlası benim üstümdeydi. Artık RPG hayatımdaki birçok şeyin önüne geçmişti, öyle ki RPG'ye emek sarfetmekten güreş bile izleyemiyordum. Benim için adeta yorucu ve yıpratıcı bir iş haline gelmişti. Defalarca bırakmayı düşündüm zira bir yandan yürütmem gereken bir okul, ilişki ve birçok başka hayat meşkalesi vardı. Ama 2016'da 16 yaşında bir genç olarak RPG oynamanın bana verdiği zevki biliyordum ve başka insanların bu zevkten mahrum kalmasına gönlüm razı gelmiyordu. Yazar ekibine yeni birkaç yazar buluncaya kadar devam ettim. O yılın yaz mevsimine girerken güreş ve RPG konusunda cidden tükenmiştim. Ne hevesim ne gücüm kalmıştı. O dönem 15 yıldır güreş izleyen biri olarak güreş izlemeye bile mecalim yoktu. Sonuç olarak RPG'den ayrıldım.

2-3 ay hayatım için dönüm noktası niteliğinde zamanlar geçirdim. En sonunda farklı bir şehre taşınmış, hayatıma her anlamda yeni bir yön vermiş ve tekrar RPG'ye emek sarfetmeye hazırdım. Ayrıca hukuk fakültesinin üstümde nasıl bir iş yükü oluşturacağının farkında değildim. Tüm bu koşullar dahilinde Buğra Gür ile konuşarak o dönem sona ermiş olan RPG'yi tekrar devraldım. Yanıma birkaç yazar da bulmuştum ama kısa süre içinde hepsi beni ghostladı ve bir ekip oluşturamadık. 2021 sonbaharındaki RPG'yi her şeyiyle tek başıma çıkardım. Tarihinde ilk kez Patron/Müdüriyet hesabının arkasında bir ekip değil, tek bir kişi vardı. Zamanında tıkır tıkır işleyen sistematik ve disiplinli 10-12 kişilik RPG ekiplerini görmüş biri olarak RPG'nin bu halini görmek beni cidden üzüyordu. Bir yandan da tek başıma yazdığım şovların yorumlarını okumak bambaşka bir zevkti. Yorumlarınızı görmek için çılgınlar gibi sayfayı yeniliyordum. Yine de tek başıma da olsa şovları çıkarıyordum ki bu haftada yaklaşık 20 saatlik bir iş yükü demekti. Vizelerim yaklaşırken yanıma yazar bulmak için yalvardım. Çünkü zaten Sosyoloji ile çift anadal yaptığım için normal bir Koç Hukuk öğrencisinden bile fazla dersim vardı ve sınavlarla RPG'yi aynı anda yürütemezdim. Hayatımdaki diğer her şeyi gözardı etsem bile bu mümkün değildi. Bu nedenle forum hayatımda en utanç duyduğum şeyi yaparak RPG'yi yarım bıraktım. Oyuncuların gözünde RPG'nin bir kez daha bitmesi çok büyük bir hayal kırıklığı olacaktı ama bir insan olarak tek başıma verebileceğimin en fazlasını verdiğime inanıyordum. Hukuk fakültesinde okuyan birinci sınıf bir öğrenci olarak günlerce yurt odasına kapanıp RPG yazmak ve bundan insanların güzel yorumları dışında hiçbir şey elde etmiyor olmak gerçekten zordu.

Velhasılkelam bu bizi 2022 yılına getirdi. Buğra Gür, yeni bir ekip için yazarlar bulduğunu söylüyordu. Benden pek çok kez rica edilmesi üstüne yeni yazarlardan oluşan ekibi yönetmek ve eğitmek için tekrar RPG'nin başına geçtim. Ne var ki tek başıma bir ekip olduğum dönem beni çok yormuştu. Muazzam bir tükenmişlik içindeydim ve cidden bir şey çıkartamıyordum. RPG'nin başına başkasının geçmesi için uzun süre uğraştım ve sonunda RPG'yi devrederek casual bir yazar oldum. RPG ekibinden gelip geçen birçok yazarın maksimum yazdığı budur fakat benim için haftada sadece 2-3 maç/segment yazmak büyük bir tatil gibiydi. Buna rağmen yazarken hiç olmadığı kadar zorlanıyordum. Kendimi tekrar ettiğimi hissediyor, ilerleyen senaryolara karşı bir heyecan besleyemiyordum. Bir yandan üniversitenin ders yükü ve iki yıllık ilişkimin sona ermesi beni mental olarak zorluyordu. Tüm bunların sonucunda bu yılın ilkbaharında elimdeki senaryoları nihayete erdirerek ekipten ayrıldım. Ne üzücü ki kısa süre sonra RPG'nin tekrar kapandığı bilgisini aldım. Anlaşılan RPG benim uzun mesaim ve emeğim olmadan yürüyebilen bir şey değildi. Şu an baktığımda tekrardan RPG'ye karşı büyük bir özlem ve heves besliyorum esasında. Nitekim şu an günlük yaşantımda kendi zevklerime günde 1-2 saat ayırabilsem şükredecek durumdayım ve bir daha RPG yazarlığı yapmam mümkün görünmüyor.

5 yıl boyunca RPG ekibinde olmuş biri olarak deneyimimin tüm o ekip kavgalarından, gruplaşmalardan ve bölünmelerden bağımsız nasıl sürdürüldüğünü sorabilirsiniz. Haklısınız çünkü bunu nasıl başardığımı ben de merak ediyorum. Bu 5 yıllık süreçte periyodik olarak insanların kavga ettiğini, RPG'ye ve foruma küstürüldüğünü gördüm. Tanıdığım en yetenekli yazarlar sudan kavgalarla RPG'yi bıraktılar. Hatta bazıları gidip başka forum açmaya falan kalktılar. Belki bu kavgalar yaşanmasa RPG ve Güreş Türkiye şu an bambaşka bir yerdeydi ama insanın doğası bu işte... Büyük oranda şans ve belki de uzlaşmacı yapım sayesinde bu kavgalardan hep uzak kaldım. Zaten kavgalar, bölünmeler ve dağılmalar şans eseri ya ben ekibe gelmeden hemen önce ya da ayrıldıktan hemen sonra yaşanıyordu. Hatta farklı ekip arkadaşlarım bu şansımla çok kez dalga geçtiler. Kavgaları ıskalamamı sağlayan doğal bir yeteneğim vardı herhalde. Anlayacağınız benim için RPG insanlardan ve günlük kavgalardan bağımsız çok daha önemli bir şeydi. Keşke onu yaşatabilseydik...
Kral bedel ödedin şakasız. Ben bu yaz RPG döner diyordum bir şekilde. @The Lone Man'e şaka yoluyla kaç defa yazarlık yap tecrüben var demişliğim var. Bir ara niyetlendi ama olmadı. Olsaydı oynardık be...
 
Durum
Üzgünüz bu konu cevaplar için kapatılmıştır...
 
Üst